آن منبع فياض استضائه نموده است و در علوم حديث ، كلام و نيز رسائل حكمت نزد او تلمذ نموده است . مولف همچنين در مقدمهء كتاب مى نويسد در شيراز 30 سال اقامت كرده و كتب درسى پزشكى متداول آنزمان ( 1 ) را به مدت 2 سال نزد رئيس الاطباء حكيم محمود خوانده است ، سپس به هنگان بازگشت به هندوستان تحفه خانى را بنام سلطان سعيد بهادرخان به زبان فارسى يعنى زبان علمى و ديوانى آن روز هند اسلامى تاليف نموده است . كتاب در 4 باب در طب نظرى و عملى و يك فصل جداگانه ( در ادويه مفرده و مركبه ) تدوين شده است . اين كتاب به لحاظ جامعيت و تفصيل ميتواند بنام يك منبع و مأخذ مهم مورد توجه قرار گيرد بخصوص كه حكيم ميرطفيل احمد زحمت تصحيح و مقابلهء آن را بر عهده گرفته و به خط خوانا و زيباى محمد يعقوب بازنويسى و منتشر شده است .

--> ( 1 ) مثل كليات قانون ، شرح موجز قانون از ابن نفيس ، ايضاح محجه العلاج از طاهر محمد سنجرى و تشريح جالينوس